Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου που βρίσκεται στο Δ.Δ. Μελισσοχωρίου. Πρόκειται για μονόχωρο, κοιμητηριακό, κεραμοσκεπή ναό του 17ου αι. με ημικυκλική κόγχη ιερού και πρόστωο. Νότια, κάτω από το οποίο ανοίγονται οι είσοδοι προς τον κυρίως ναό και τον πρόναο. Πάνω από την τοξωτή είσοδο ανοίγεται αβαθείς τοξωτή κόγχη με τοιχογραφία της βρεφοκρατούσας Παναγιάς. Ο ναός είναι κατάμεστος από τοιχογραφίες. Τοιχογραφήθηκε αρχικά το 1790 και το 1871 επιζωγραφίστηκε ο νάρθηκας
Ο ναός του Αγ. Βησσαρίωνα που βρίσκεται στο Δ.Δ. Αγ. Βησσαρίου. Πρόκειται για σημαντικό κοιμητηριακός, μονόχωρο, κεραμοσκεπή ναό του 18ου αι., με ημικυκλική κόγχη ιερού και πρόστωο στα Νότια και Δυτικά, κάτω από τα οποία ανοίγονται οι δύο τοξωτές είσοδοι του. Όταν κατασκευάστηκε διέθετε νάρθηκα που χωριζόταν από τον κυρίως ναό με ξύλινο καφασωτό. Το έτος 1967 έγιναν στο ναό εργασίες συντήρησης. Οι τοιχογραφίες του ναού είναι του 18ου αι.
Ο ναός του Αγ. Αθανασίου που βρίσκεται στο Δ.Δ. Δασοχωρίου. Πρόκειται για το μονόχωρο κεραμοσκέπαστο νεκροταφειακό ναό που χρονολογείται στα 1730 με ημικυκλική ιερά κόγχη και είναι κατασκευασμένος από πέτρα. Η είσοδος του κυρίως ναού ανοίγει προς Βορά, κάτω από το πρόστωο, είναι τοξωτή και πάνω απ’ αυτή υπάρχει τοξωτή τυφλή κόγχη με τοιχογραφία του τιμώμενου αγίου που χρονολογείται τον 19ο αι. (1899). Ο ναός εσωτερικά διαθέτει αξιόλογες τοιχογραφίες .
Ο ναός του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στο Δ.Δ. Φίλιας. Είναι κατασκευασμένος κατά το έτος 1851 από πέτρα, τρίκλιτος με δύο κίονες σε κάθε κιονοστοιχία και από ένα πεσσό στο ιερό, με νάρθηκα, ημικυκλική κόγχη ιερού και πρόστωα Νότια και Δυτικά, κάτω από τα οποία ανοίγονται οι δύο είσοδοι του. Η στέγη του είναι ξύλινη με επιστέγαση από κεραμίδια βυζαντινού τύπου. Διαθέτει αξιόλογες τοιχογραφίες που χρονολογούνται περίπου στο 1862 και
Η γέφυρα Μασχολουρίου στον ποταμό Σοφαδίτη (ή Ονώχονο), πιθανά κατασκευάστηκε επί Σαρακηνών κατά το 10 μ.Χ. αι. (Δασκαλάκης, Γεωργαντά 2004-2005) ή κατά τη Βυζαντινή περίοδο, μεταξύ 12ου και 15ου αι. (Καραφύλλης, 2005). Το 1952 μ. Χ. πήρε τη μορφή που έχει σήμερα κατόπιν εργασιών ανακαίνισης, διαπλάτυνσης του καταστρώματος και επιμήκυνσης της με την κατασκευή του τρίτου τόξου. Το γεφύρι σήμερα, είναι τρίτοξο με ημικυκλικής μορφής ανοίγματα και με δύο ανακουφιστικά
Η Τζάνη μαγούλα ή λόφος Καρέλα βρίσκεται ανατολικά της πόλης των Σοφάδων, κοντά στον ποταμό Βρένικο. Ερευνήθηκε το 1909 από τους Άγγλους αρχαιολόγους A.J.B. Wace και M.S. Thomson της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής. Tα στρωματογραφικά δεδομένα πιστοποιούν την ύπαρξη οχτώ διαφορετικών οικιστικών φάσεων από την αρχαιότερη νεολιθική περίοδο έως τα μυκηναϊκά χρόνια.
ο Πανθεσσαλικό Ιερό της Ιτωνίας Αθηνάς στο Δ.Δ. Φίλιας, βρίσκεται κοντά στις όχθες του ποταμού Σοφαδίτη. Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν από το 1963 έως το 1967 από τον αρχαιολόγο Θεοχάρη. Τα παλαιότερα ευρήματα και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που έχουν αποκαλυφθεί, χρονολογούνται στη Μυκηναϊκή εποχή (1580-1100 π.Χ.). Ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως ιερό κατά την Πρωτογεωμετρική, τη Γεωμετρική και την Αρχαϊκή περίοδο. Κατά την Κλασσική και Ελληνιστική εποχή κατασκευάστηκαν νέα κτίσματα. Το
Η Μαγούλα Μεγάλο Παζαράκι, (φωτ. 19-22) βρίσκεται στη βόρεια είσοδο του Δ.Δ. Αγίου Βησσαρίου. Ανασκάφτηκε για πρώτη φορά από τον αρχαιολόγο Γ. Χουρμουζιάση το 1966. Η ανασκαφή συνεχίστηκε το 2007 με αφορμή την διαπλάτυνση της εθν. οδού Ν. Μοναστήρι – Σοφάδες, από την ΛΔ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Από πληροφορίες που δόθηκαν από την αρχαιολόγο Μαρία Βαϊοπούλου (επιβλέπουσα της ανασκαφής) στο χώρο υπήρχε συνεχιζόμενη κατοίκηση από τη μέση νεολιθική